Palliatieve zorgen
Diensthoofd | Dr. Marie-Christine PAYEN
Secretariaat |
Een voor ons sinds 1995 dagelijkse, klinische realiteit heeft ons in dit ziekenhuis aangezet tot nadenken over palliatieve zorgen: AIDS-patiënten. Deze letale ziekte met een lange en grillige evolutie die een jonge populatie treft, heeft menige wetenschappelijke en ethische uitdaging aan de orde gesteld.
Een model van voortdurende zorg
De confrontatie met de vele patiënten die tijdens de hospitalisatie overlijden, heeft de noodzaak doen ontstaan om AIDS-patiënten in een vergevorderd stadium anders te begeleiden. Om het midden te houden tussen doorgedreven therapie en euthanasie of niet-investeren werd na overleg met een pluridisciplinaire ploeg een project van continue zorgen opgestart door een infectiologe, Dokter Payen, en een psychologe, Mevr Diricq.
Dit zorgmodel wenst van bepaalde curatieve en palliatieve zorgen af te wijken. Het gaat om een globale aanpak die een brug slaat tussen de medische, sociale, psychotherapeutische en - voor sommigen - spirituele concepties in een continuüm vanaf de mededeling van de ernstige ziekte tot het einde van het leven, en dit zonder onderbreking. Deze filosofie van zorgen is toegespitst op het luisteren naar het leed van de patiënt, zijn omgeving en de zorgverstrekkers. De ethische kant heeft er een centrale plaats.
De verantwoordelijken van dit project hebben ervaring opgedaan in palliatieve zorgen. Dit project werd ontwikkeld vanuit haar drie belangrijke aspecten ; het klinische, het ethische en de steun van de verzorgende ploeg in de situatie van het levenseinde.
Het klinische
De ploeg van continue zorgen tracht de volgende activiteiten te bereiken :
- Het luisteren en het optimaal verlichten van de psychische pijn van de patiënt evenals de andere symptomen van het levenseinde
- Het luisteren naar het psychologisch lijden van de patiënt, zijn omgeving en de verzorgende ploeg dikwijls overweldigd door de komst van de dood
- Het in een netwerk opnemen samen met thuiszorg en andere instituten wanneer de patiënt het ziekenhuis verlaat
- Het opvolgen van de rouw indien de omgeving hier om vraagt
Het ethische
Omdat elk levenseinde uniek is kan noch de ethiek noch de deontologie een eensluitend antwoord bieden op de vragen die zich stellen. De ethische vraagstelling laat een overweging over de finaliteit en de nood aan het therapeutisch project toe dat we samen met de patiënt gedurende het verloop van zijn ziekte ontwikkelen. Het handelt om een proces van nadenken die rekening houdt met het respect en de waardigheid van de patiënt en zijn omgeving, maar ook met het institutioneel project. Deze overweging leidt ons over de noodzakelijke tegenstellingen, in contact blijven met de andere tot het einde en te werken in interdisciplinair verband.
De steun aan de verzorgende ploeg
Praatmomenten worden ingevoegd: teamvergaderingen vóór moeilijke beslissingen en ruimte waar emotie mag uitgedrukt worden, in het bijzonder na het overlijden. Bijzondere aandacht wordt besteed aan een goede informatiedoorstroming. Er worden regelmatig seminaria voor vorming en reflectie over specifieke thema’s van het levenseinde georganiseerd, zowel intra- als extra-muros.
Profiel van de patiënten in de continue zorgen
Patiënten in een vergevorderd stadium van een ongeneeslijke ziekte
- Kanker
- AIDS
- Hartziekten
- Cirrose
- Nierinsufficiëntie
- Degeneratieve neurologische aandoeningen
- Diabetes in een vergevorderd stadium
Ouderen, en vooral wanneer deze patiënten de volgende symptomen hebben
- Pijnen en andere invaliderende symptomen
- Psychisch lijden
- Lijden van hun omgeving
- Sociaal isolement
+32 (0)2 535 31 11 